23 Nisan 2012 Pazartesi

22.5 Nisan Kutlu Olsun

Kararsızım, bir türlü karar veremiyorum. Hepsi de birbirinden güzel duruyor. Ama erkek adam da öyle renkli kıyafetlerle kıvırmaz ki Murat! Acaba halay ekibini daha mı çok alkışlıyorlar? Ooo bando takımının kıyafeti ne güzelmiş. Asker gibi olacağım ben de. Beş para ver beş para ver, beş para yoksa on para ver.  Kadıköy şak şak kadıköy şak şak... Tamam anne ben bandocu olacağım.

Anne ben yarın okula gitmicem. Öğretmen bana 23 Nisan'da çicek olacaksın dedi. Banane banane...Ben neden çicek oluyorum, Mesut olsun.  Ben dedim bando takımına gireceğim dedim. Küçükmüşüm ben anne. Anne ben küçük müyüm ? Sen beni koskoca adam oldun diye göndermedin mi okula ? Sen de yalancısın gittt !

Diye başladı hikaye. Ama ben kafama koymuştum bandocu olacağım, daha sonraki yıllarda da terfi edip şef olacağım.. Dediğim gibi de oldum. Kendim kadar büyük bandom vardı. Kırmızı jilet gibi bir üniforma, apoletleri omzumda..

Havamdan geçilmiyor. Bayram benim bayramım değil mi? Yakarım arkadaş Roma'yı da.

Şimdi bir bayramımız bile yok. Koskocaman adamlıktan eşşek kadar adamlığa terfi ettim. Nasıl bir terfi bu anlamadım. O günlerden kalan anılarımı hala saklıyorum. Çünkü bir daha o kadar heyecanlısı olur mu bilmem...


Bugün pek çok minik beden sokaklara büyük bir mutlulukla döküldü. Eminim dün gece heyecandan uyuyamadılar. Hangimiz yatağımızın altına yeni ayakkabılarımızı saklamadık ki ?

İşte bugün saklayamayanları gördüm. Onları tanıdım. Çünkü onlar için 23 Nisan sadece çalışmaktan ibaretti. Eşşek kadar adamlığa terfi edenler el ense evinde uyurken, onlar kendi bayramında ya ellerinde pet şişe ile yollarda su satmak için dileniyorlar, ya da bir köşe başında tartı ile insanların yollarını bekliyorlar. Belki de saklayacak başka ayakkabıları yok, bir kaç kuruş para kazanmanın umuduyla gününü geçiriyorlar.

Maalesef herkese bayram değildi bugün.Her çocuk yaşamadı özgürlüğü bedeninde. Her çocuk sallayamadı mendilini stadlarda, her çocuğun her istediği yapılamadı bugün. Bu nasıl 23 Nisan ?
Ben çocuk isem benim hakkım değil mi onlara katılmak? Benim ailem fakirse benim suçum ne? Başlarım ulan ben böyle sisteme. Ahmet gitti, Hakan gitti, Can gitmişken, neden o elinde sularla arabalara yanaşıyor ?

Ne yaptık o çocuklar için? Bir şeyler yapamaz mıydık? Belki de o çocuklar hep o köşede bekliyordu ama biz onları bugün farkediyoruz. Hatırlasana çocukluk yıllarını. Hepimizin en çok hoşuna giden şey farkedilmek değil miydi? Bir gün ilgi üzerimizde olmasa ev kıyamet yeriydi.

8 yaşındaki Mehmet'i bugün tanıdım. İlkokul 2. sınıf öğrencisi. Bugün 23 Nisan dediğimde, 'evet abi tartıyım mı' dedi. O an ne cevap verebilirsin ki ? Babası küçük yaşta iş kazası sonucu vefat etmiş. Bir de 4 yaşında kardeşi var. Onun da haberi yok 23 Nisan'dan.